Tapijtcalculator: vierkante voet en vierkante yard

Tapijt wordt al decennia per vierkante yard verkocht, ook al rekent de rest van de Amerikaanse vloerenwereld in vierkante voet. Eén vierkante yard is 9 vierkante voet, dus een kamer van 200 ft² is ongeveer 22,2 yd².

Reken bij het vergelijken van prijzen altijd om. Tapijt van 4 $ per vierkante yard is veel goedkoper dan tapijt van 4 $ per vierkante voet — ongeveer 4,5 keer zo goedkoop.

Tapijt komt doorgaans in banen van 12 ft en 15 ft breed. Is je kamer 13 ft breed, dan heb je een baan van 15 ft nodig en gooi je 2 ft breedte over de hele kamer weg — of je legt een naad.

Een goede legger kan een naad wegwerken in een zone waar weinig gelopen wordt, maar bij hoogpolig tapijt blijft een naad altijd een beetje zichtbaar. Kies je kamermaten en je baanbreedte dus met beleid.

Amerikaans tapijt komt vrijwel uitsluitend in banen van 12 voet, met banen van 15 voet en 13,5 voet bij duurdere fabrikanten. De baanbreedte is de belangrijkste factor die bepaalt of je legging naden krijgt — en waar.

Is de kortste maat van je kamer 12 voet of minder, dan kun je meestal naadloos leggen met een gewone baan van 12 voet. Zit hij tussen 12 en 15 voet, dan heb je een brede baan nodig of je accepteert een naad. Boven de 15 voet aan de korte kant zijn naden onvermijdelijk.

Uitgewerkt voorbeeld: een ouderslaapkamer van 14 × 18 ft (252 ft² = 28 yd²). Optie A — baan van 15 ft: 15 × 18 = 270 ft², geen naad, 18 ft² verlies, bestel 30 yd². Optie B — baan van 12 ft: hoofdstuk van 12 × 18 plus een strook van 2 × 18 is precies 252 ft², plus 10% snijverlies is 31 yd², met één naad evenwijdig aan de lange wand. Optie A is netter maar beperkt je kleurkeuze.

Tapijt op een trap reken je fundamenteel anders dan tapijt in een kamer, want elke trede heeft zowel een looppad als een stootbord plus een klein stukje om de neus. De poolrichting moet bovendien over alle treden gelijk lopen, en dat dwingt tot zaagsnedes die materiaal kosten.

De standaardformule per trede: breedte × (diepte van de trede + hoogte van het stootbord + 1,5 in voor het omslaan van de neus). Voor een gemiddelde trap van 30 inch breed met een trede van 11 inch en een stootbord van 7 inch: 30 × 19,5 = 585 in² per trede = 4,06 ft². Een trap van 13 treden: 13 × 4,06 = 52,8 ft² = 5,87 yd².

Tel bij een trap altijd 20% snijverlies bij in plaats van de gebruikelijke 10%, vanwege de poolrichting en de kleine zaagsnedes bij bordessen en bochten. Het voorbeeld van 13 treden wordt daarmee 7 yd² besteld tapijt.

Tapijt is het enige vloermateriaal waarbij de vórm van de kamer je meer kost dan de maat. Het komt van een baan met een vaste breedte — bijna altijd 12 ft, soms 15 — en je koopt de volle breedte voor elke strekkende voet die je afneemt. Alles wat smaller is dan de baan wordt afgesneden en weggegooid.

Daarmee is de legrichting een echte beslissing en geen detail. Leg een kamer van 9 × 12 ft zo dat de maat van 12 ft over de baanbreedte loopt en je verbruikt 9 strekkende voet: 108 ft² gekocht voor 108 ft² vloer, zonder verlies. Draai hem om en je koopt 12 strekkende voet — 144 ft² — en gooit een derde weg.

De tabel geeft de gunstigste richting per kamer, waarbij de maat die over de baanbreedte loopt zo dicht mogelijk bij 12 ft is gekozen zonder eroverheen te gaan. Kamers waarvan beide maten groter zijn dan 12 ft hebben een naad nodig, en een naad is een indelingskeuze: hij hoort in de kijkrichting vanuit de deur te lopen en niet dwars daarop.

Uitgewerkt voorbeeld: een kamer van 11 × 18 ft. De zijde van 11 ft loopt over de baan, dus je trekt 18 strekkende voet tapijt van 12 ft breed af. Dat is 216 ft² gekocht tegenover 198 ft² vloer, oftewel 8,3% verlies voordat je iets hebt gezaagd. Tel de toeslag voor de deuropening en het aansluitende patroon erbij en het loopt verder op.

Dit is ook waarom tapijt in een groot deel van de branche per vierkante yard geoffreerd wordt. Een baan van 12 ft is precies 4 yard breed, dus strekkende yards van de baan rekenen netjes om. Deel vierkante voet door 9 voor vierkante yard als je een offerte met je eigen meting vergelijkt.

Ondertapijt koop je apart, in dezelfde vierkante yards als je tapijt. De specificatie bestaat uit twee getallen: dichtheid (pond per kubieke voet) en dikte (inch). Een hogere dichtheid verlengt de levensduur van het tapijt fors, vaak met de helft of meer.

Gangbare soorten: hergebruikt schuim van 6 pond (0,40-0,60 $/ft²) is de goedkope standaard; 8 pond (0,60-0,80 $/ft²) wordt voor de meeste woningen aangeraden; traagschuim (1,20-2,00 $/ft²) voelt luxe maar zakt sneller in. Berber en lusvormige tapijten vragen een dicht en dun ondertapijt van 1/4 tot 3/8 inch; hoogpolig tapijt kan een dikker ondertapijt tot 7/16 inch aan.

De meeste fabrieksgaranties stellen minimumeisen aan het ondertapijt — goedkoop ondertapijt kopen kan een garantie op tapijt van 3.000 $ laten vervallen.