Terrascalculator: vlonderoppervlak en planken

De meeste vlonderplanken zijn 5,5 inch breed (nominaal 6 inch) met een voeg van 1/4 inch. Elke strekkende voet plank dekt dus ongeveer 0,48 ft² terras. Een terras van 200 ft² vraagt ruwweg 416 strekkende voet plank, gedeeld door je planklengte.

Bij een terras van 12 ft lang met planken van 12 ft is de som makkelijk. Bij terrasmaten die niet op de planklengtes aansluiten krijg je stuiknaden — en die kosten 5 tot 10% extra snijverlies.

Composiet vlonderplanken worden per strekkende voet verkocht: reken de exacte lengtes uit plus 10%. Verduurzaamd hout gaat per plank, dus je moet vaak naar boven afronden op de standaardlengtes van 8, 10, 12 of 16 ft.

Vergeet de constructie niet: balken, liggers en de muurplaat zitten niet in je vlonderoppervlak, maar zijn een grote kostenpost. Vraag daar een aparte raming voor.

Vlonderplanken zijn meestal 5,5 inch breed, na de standaardvoeg van 1/4 inch tussen de planken, en komen in lengtes van 8 tot 20 voet. Deel de terrasbreedte door de plankbreedte om het aantal planken te vinden:

Terras van 12 ft breed met planken van 5,5 inch: 12 × 12 ÷ 5,5 = 26,2 plankbreedtes. Afgerond 27 planken.

De terraslengte bepaalt de planklengte: ideaal is één doorlopende plank per rij. Een terras van 16 ft lang vraagt planken van 16 ft. Een terras van 20 ft vraagt planken van 20 ft, of je accepteert stuiknaden.

Totaal aan plankmeters voor een terras van 12 × 16: 27 planken × 16 ft = 432 strekkende voet vlonder. Bij een plankbreedte van 5,5 inch is dat 432 × (5,5/12) = 198 ft² plankoppervlak, dicht bij de 192 ft² terras, met de kleine voeg meegerekend.

Composiet gaat per strekkende voet, hardhout en verduurzaamd hout per plank, met lengte, breedte en dikte erbij. Geef bij het bestellen altijd zowel de strekkende voet ALS de vierkante voet op — leveranciers offreren allebei, afhankelijk van het product.

De oppervlakte vertelt je wat je moet prijzen. Het aantal planken vertelt je wat er op de wagen moet. Een nominale 2×6 of 5/4×6 vlonderplank is 5½ inch breed, en met een afwateringsvoeg van ⅛ inch dekt elke rij 5⅝ inch — 0,469 ft. Deel je terrasoppervlak daardoor en je hebt de strekkende voet vlonder.

De tabel gaat uit van planken in de lengterichting, een voeg van ⅛ inch en 10% snijverlies voor zaagsnedes, stuiknaden en de enkele kromme plank die je apart legt. De maten zijn getoetst aan de formule: oppervlakte ÷ 0,469 × 1,10 ÷ planklengte, naar boven afgerond op hele planken.

Uitgewerkt voorbeeld: een terras van 12 × 16 ft. 12 × 16 = 192 ft². 192 ÷ 0,469 = 410 strekkende voet vlonder. Tel 10% snijverlies erbij: 451 strekkende voet. Bij 16 ft per plank is dat 28,2 planken, dus bestel er 29. Koop ze uit één partij: verduurzaamd hout uit verschillende batches droogt zichtbaar verschillend op.

Twee dingen zitten niet in het aantal planken. Boeiboorden en een omlijstende rand kosten planken zonder terrasoppervlak toe te voegen, en een diagonaal legpatroon duwt het snijverlies van 10 naar 15%, omdat elke plank schuin op de randbalk uitkomt.

Een terras bouwen kost aanzienlijk meer hout dan alleen de zichtbare planken. De constructie eronder slokt 50 tot 70% van het houtbudget op.

Balken: meestal 2×8 of 2×10 op een hart-op-hartafstand van 16 inch. Voor een terras van 12 ft breed: 12 × 12 / 16 = 9 balken. Elke balk is zo lang als het terras, 16 ft bij een terras van 12×16. Totaal: 9 × 16 = 144 strekkende voet balkhout.

Liggers: meestal dubbele 2×10 of 2×12. Voor een terras van 12 ft: doorgaans 2 liggers in de richting van 12 ft, elk uit twee planken van 12 ft = 4 planken × 12 ft = 48 strekkende voet liggerhout.

Palen: verticalen van 4×4 of 6×6 van de betonpoeren naar de liggers. Meestal 4 hoekpalen plus 1 tussenpaal per 6 tot 8 ft liggerlengte. Een terras van 12 × 16 vraagt 6 tot 8 palen.

Balkdragers, paalvoeten, houtdraadbouten en vlonderschroeven: 200 tot 500 $ aan bevestigingsmateriaal voor een gewoon terras.

De totale kosten van een terras hangen sterker van de materiaalkeuze af dan van de maat. De banden hieronder zijn volledig gelegd — planken, bevestiging, constructie en arbeid. Het zijn Amerikaanse planningsramingen voor 2026 die verschuiven met de regio en met hoeveel constructie er onder het terras zit; een vlonder op maaiveld en een terras op de eerste verdieping met een trap zijn niet dezelfde klus voor dezelfde prijs.

Lees de kolom met levensduur ernaast. Verduurzaamd hout is de goedkoopste manier om een terras te krijgen en de duurste manier om het te houden, want het wil elke paar jaar reiniging en een nieuwe beits. Composiet en PVC kosten vooraf meer en vragen daarna vrijwel niets.

Een terras van klinkers meet je precies als een houten terras — lengte × breedte voor het oppervlak — maar je bestelt het per stuk in plaats van per plank. Klinkers gaan per stuk of per pallet, en het aantal per vierkante voet is pure rekenkunde: deel 144 door de zichtoppervlakte van de klinker in vierkante inch.

Uitgewerkt voorbeeld, een terras van 16 ft × 12 ft: 192 ft² gemeten. Klinkers krijgen 10% toeslag voor randzaagsnedes en een enkele breuk, dus bestel op 212 ft². In klinkers van 4 × 8 in is dat 212 × 4,5 = 954 stuks. In tegels van 12 × 12 in zijn het er 212, want een klinker van 12 × 12 is precies één vierkante voet.

En dan is er wat eronder gaat, en dat is een volume in plaats van een oppervlakte — en precies daar worden klinkerbudgetten gemist. Het verdichte fundatiezand en het straatzand ga je per kubieke yard bestellen: oppervlakte × dikte in voet ÷ 27. Voor datzelfde terras van 192 ft² bij 4 inch fundatie: 192 × 0,333 ÷ 27 = 2,37 kubieke yard. Een dikkere fundatie werkt recht door: bij 8 inch is het 4,74.

Het snijverlies loopt op met het patroon, om dezelfde reden als bij tegels. Halfsteens evenwijdig aan de randen zaagt één rij; een visgraat op 45° zaagt elk stuk langs elke rand, en dan is 10% niet meer genoeg.

De oppervlakte hierboven koopt de klinkers. Ze koopt niet de drie dingen eronder, en die worden in andere eenheden gemeten — en daarom valt een klinkerterras dat alleen op oppervlakte geprijsd is altijd te laag uit.

Uitgewerkt voorbeeld op een terras van 12 × 16 ft, 192 ft². De klinkers volgen de oppervlakte. De fundatie is een dikte: 4 in verdicht grind over 192 ft² is 192 × 4 ÷ 12 = 64 kubieke voet, oftewel 2,37 kubieke yard. Het straatzand is nog een dikte: 1 in zand is 16 kubieke voet, 0,59 kubieke yard. De opsluitband volgt de omtrek — 2 × (12 + 16) = 56 strekkende voet. Eén gemeten rechthoek, vier verschillende eenheden.

Een oprit is dezelfde vorm en een andere klus, omdat daar de fundatie de belasting draagt en niet de klinker. Waar een terras 4 in grind vraagt, vraagt een oprit doorgaans 8 tot 12; bij 10 in vraagt diezelfde 192 ft² 5,93 kubieke yard fundatie in plaats van 2,37. Dat is het grootste kostenverschil tussen de twee, en het is onzichtbaar in de oppervlakte.

En dan het afschot. Een bestrating moet water van het gebouw af voeren, en de gebruikelijke waarde is een kwart inch per voet — ongeveer 2,1 procent. Over de 16 ft van dit terras is dat 4 in verval van de gevel tot de verste rand. Aan de oppervlakte verandert dat niets noemenswaardigs, maar het verandert wel de ontgravingsdiepte aan één kant, en het is het detail dat bepaalt of het terras afwatert of plassen vormt.

De ontgraving is de fundatiedikte plus het straatzand plus de klinkerdikte, gemeten vanaf het afgewerkte peil dat je wilt. Zit dat mis, dan komt het terras hoger uit dan de dorpel van de deur — een fout die je alleen oplost door alles op te breken en bij de fundatie opnieuw te beginnen.