Werkbladoppervlak berekenen

Deel je keuken op in losse stukken: het hoofdblok, de schiereilandkast, het eiland en eventuele terugkerende wanden. Meet per stuk de lengte langs de voorrand × de diepte van voor naar achter, overstek inbegrepen. Meet bij een L-vormige keuken elk been als een aparte rechthoek en tel ze op.

De standaarddiepte van een keukenwerkblad is 25,5 in (2,125 ft): de kastromp is 24 in plus een overstek van 1,5 in aan de voorzijde. De meeste steenzetters gaan van die diepte uit tenzij je dieper opgeeft. Badkamermeubels zijn meestal 22 in diep (1,83 ft).

Graniet en composiet komen doorgaans in platen van ongeveer 9 ft × 5 ft 6 in, zo'n 50 ft² per plaat, al verschillen de maten per steensoort en leverancier. Een gewone keuken vraagt één volle plaat plus een deel van een tweede, vanwege de richting van de tekening, de uitsparing voor de spoelbak en de plaats van de naad.

Steenzetters rekenen het verbruik van de hele plaat, niet alleen je afgewerkte oppervlak. Een keuken van 50 ft² vraagt vaak 60 tot 70 ft² ingekochte plaat. Laat de steenzetter altijd inmeten nádat de kasten geplaatst zijn: papieren mallen op basis van tekeningen kloppen zelden met de werkelijkheid.

Werkbladen worden doorgaans per vierkante voet geplaatst oppervlak geprijsd, maar de som is niet simpelweg lengte × breedte, vanwege overstekken, uitsparingen voor de spoelbak en uitspringende delen.

Basismaat: strekkende voet kastenrij × diepte van het blad. De standaarddiepte is 25,5 inch (2,125 ft). Voor een blok van 10 ft: 10 × 2,125 = 21,25 ft² basisblad.

Overstekken: het standaardoverstek van 1,5 in voorbij de kastromp van 24 in zit al in de diepte van 25,5 in, dus tel het geen tweede keer mee. Eindkasten krijgen ongeveer 1 in overstek aan de zijkant, wat in de meeste indelingen verwaarloosbaar is. Een bar-overstek, meestal 12 inch, telt 1 ft² per strekkende voet bar bij.

Eilanden tel je apart: een eiland van 4 × 6 ft is 24 ft². Tel er rondom 6 inch overstek bij: 5 × 7 = 35 ft². Eilanden zijn vaak goed voor 40 tot 60% van het totale werkbladoppervlak in een keuken.

Trek de uitsparing voor de spoelbak niet van de oppervlakte af. De steenzetter heeft de volle plaat nodig om het gat uit te zagen, ook al gaat het gat er daarna uit.

De prijzen van werkbladmaterialen lopen enorm uiteen, van 20 $/ft² voor eenvoudig laminaat tot meer dan 200 $/ft² voor exotische natuursteen.

Laminaat (Formica, Wilsonart): 20-40 $/ft² geplaatst, inclusief de onderplaat.

Tegelblad: 10-30 $/ft² als je het zelf doet, 40-60 $ geplaatst. Tegenwoordig minder gebruikelijk, maar goedkoop.

Massief hout (esdoorn, noten): 40-100 $/ft² geplaatst. Vraagt regelmatig oliën.

Graniet: 50-100 $/ft² geplaatst voor de gangbare klassen, 100-200 $ voor exotische kleuren en tekeningen.

Composiet (Caesarstone, Silestone, Cambria): 50-120 $/ft² geplaatst. In 2024 de populairste optie in het hogere segment.

Marmer (Carrara, Calacatta): 75-200 $/ft² geplaatst. Vlekt makkelijk — niet ideaal voor een keuken.

Speksteen: 60-100 $/ft² geplaatst.

Beton, ter plaatse gegoten: 80-150 $/ft² geplaatst.

Kwartsiet, de natuursteen en niet het composiet: 80-200 $/ft² geplaatst.

Werkbladen worden door het vak in strekkende voet gemeten en door de steenzetter in vierkante voet, en de brug daartussen is de diepte. Een standaard onderkast is 24 inch diep en het afgewerkte blad steekt er ongeveer anderhalve inch overheen, dus het werkgetal is 25,5 inch — 2,125 ft.

Vermenigvuldig je strekkende maat met 2,125 voor vierkante voet. Tien strekkende voet werkblad is 21,3 ft². Een eiland is dieper, meestal 36 tot 42 inch, en een schiereiland met zitplaatsen krijgt aan de zitkant een overstek van 10 tot 12 inch, dus meet die apart in plaats van ze bij de rij op te tellen.

Uitgewerkt voorbeeld: een keuken met 18 strekkende ft werkblad langs de wanden plus een eiland van 3 × 7 ft. Langs de wanden: 18 × 2,125 = 38,3 ft². Eiland: 21 ft². Totaal 59,3 ft². Tel 15% bij voor fabricageverlies en uitsparingen en de steenzetter prijst ongeveer 68 ft².

Steen koop je per plaat, niet per vierkante voet, en dat verandert de rekensom. Een plaat graniet of composiet levert ruwweg 45 tot 55 bruikbare vierkante voet op na randen en gebreken, dus een keuken van 59 ft² vraagt vrijwel altijd twee platen — en die tweede plaat is grotendeels afval waar je wel voor betaalt. Daarom kan een kleine toename van het werkbladoppervlak de offerte flink omhoog duwen.

Uitsparingen zijn geen aftrekposten. Een gat voor een spoelbak of kookplaat wordt uit het midden van een stuk gehaald dat toch heel gekocht moest worden, dus steenzetters rekenen de volle oppervlakte en zetten er vaak nog een uitsparingsvergoeding bovenop. Trek ze niet van je raming af.

Als een steenzetter 80 $/ft² geplaatst composiet offreert, zit daar meestal in: de standaardplaat, het bewerken, een eenvoudig randprofiel (afgevlakt of recht), de uitsparing voor de spoelbak, de kraangaten en de basisplaatsing. Er zit doorgaans NIET in:

Het verwijderen van het bestaande blad (3-8 $/ft² apart).

Het af- en aankoppelen van leidingwerk (150-400 $).

Zwaardere randprofielen zoals ojief, bolrond of verstek: 10-30 $/ft² extra.

Een achterwand van hetzelfde materiaal, apart geprijsd.

Een uitsparing voor de kookplaat (50-150 $ per uitsparing).

Inmeten en mallen maken voor kookplaat of spoelbak (75-200 $).

Ingebouwde zeepdispensers, kokendwaterkranen en spoelbakjes: extra gaten à 50 $ per stuk.

Vraag altijd om een gespecificeerde offerte voordat je tekent. De geadverteerde prijs per ft² is zelden het bedrag inclusief alles.

Alles hierboven rekent uit hoeveel materiaal je koopt. Bij een werkblad van steen of composiet is dat cijfer ook, vrijwel precies, hoeveel materiaal iemand moet zagen: de plaat wordt op lengte gezaagd, rond de spoelbak gezaagd, uitgezaagd voor de kookplaat, en de randen worden geslepen en gepolijst. Een groter werkblad is niet alleen meer steen, het is meer zaagwerk.

Dat telt vanwege waar deze materialen van gemaakt zijn. NIOSH noemt kristallijn silica in beton, baksteen, cement, mortel, pleisterwerk, graniet en andere steensoorten, en in composiet of kunststeen — de categorie waar werkbladcomposiet onder valt. Zagen, slijpen, polijsten en boren zijn de handelingen die het stof in de lucht brengen.

De ziekte die daarop volgt is de reden dat dit een alinea op een meetpagina waard is: silicose is niet omkeerbaar, al is hij volledig te voorkomen, en NIOSH brengt te hoge blootstelling ook in verband met longkanker, COPD, bepaalde auto-immuunziekten en chronisch nierfalen. Dat is geen reden om van een stenen werkblad af te zien. Het is een reden om te weten dat het bewerken geen klus is om droog in een dichte garage met een geleende slijptol te doen.

In de praktijk wordt vrijwel alle steen door een steenzetter met natzagen en afzuiging bewerkt, en daar hoort dat werk ook. De beslissingen die bij jou terechtkomen zijn kleiner en nog altijd het overwegen waard: een uitsparing die op locatie in plaats van in de werkplaats wordt gezaagd, een rand die na levering wordt bijgewerkt, een tegel of klinker die droog met een slijptol wordt bijgezaagd. Nat zagen onderdrukt het stof bij de bron, en daarom draait het blad van een tegelzaag door water.

De meting hangt er in één richting mee samen: elke extra vierkante voet, elke extra uitsparing en elke strekkende voet afgewerkte rand is meer materiaal dat onder een blad doorgaat. De uitsparingen en de strekkende voet afgewerkte rand naast de oppervlakte tellen vertelt je hoeveel bewerking er werkelijk in de klus zit.