Kalkulator sumy powierzchni

Zamówienie materiału na cały dom (wykładzina do wszystkich pokoi, farba na wszystkie ściany) wymaga jednej sumy. Wycena nieruchomości wymaga sumy całej wykończonej i ogrzewanej przestrzeni. Ogłoszenie nieruchomości wymaga sumy powierzchni mieszkalnej pod jednym dachem.

Zachowaj każdą liczbę osobno — jeśli któryś pomiar zostanie później zakwestionowany, sprawdzisz właśnie ten pokój, zamiast mierzyć wszystko od nowa.

Ten kalkulator wielu obszarów przyjmuje inny kształt dla każdego obszaru. Możesz mieć 5 prostokątnych pokoi + 1 okrągłą altanę + 1 trójkątne wysunięcie — suma i tak doda wszystko poprawnie.

Przy pracach mieszanych (na przykład podłogi i malowanie) trzymaj osobne sumy dla każdego rodzaju robót. Powierzchnia podłogi i powierzchnia ścian nie są wymienne, choć obie są „powierzchnią”.

Suma powierzchni mieszkalnej (dom, ANSI Z765): suma pokoi wykończonych, ogrzewanych i nad poziomem terenu. Szafy wnękowe i korytarze się liczą. Garaż i niewykończona piwnica nie.

Suma powierzchni budynku (architektoniczna): suma zamkniętej przestrzeni wszystkich kondygnacji, razem ze ścianami, słupami i szachtami.

Suma powierzchni robót (remont): suma pokoi, które faktycznie robisz. Może objąć cały dom, ale nie musi.

Zawsze powiedz, o którą „sumę” chodzi, zanim podasz liczbę. „Suma powierzchni” obejmująca wykończoną piwnicę 600 ft² i garaż 400 ft² może być o ponad 1000 ft² wyższa niż ta sama suma liczona według ANSI Z765 (tylko powierzchnia mieszkalna nad poziomem terenu).

Przykład policzony do końca: dom z 4 sypialniami. Nad poziomem terenu: 1800 ft². Wykończona piwnica: 600 ft². Garaż: 400 ft². Suma może wynosić 1800, 2400 albo 2800, zależnie od użytej definicji.

Przy pracach obejmujących wiele pokoi rachunek zależy od tego, czy pokoje dostają to samo wykończenie.

Ta sama podłoga w całym domu: zsumuj powierzchnie pokoi, zastosuj jeden zapas, zamów z jednej partii.

Różne podłogi w różnych pokojach: policz każdy pokój osobno, zastosuj osobny zapas do każdego.

Farba w jednym kolorze: zsumuj powierzchnie ścian, policz łączną liczbę galonów.

Praca mieszana (w jednym pokoju płytki, w drugim wykładzina, w trzecim drewno): zrób tabelę — jeden wiersz na pokój, jedna kolumna na materiał.

Przykład policzony do końca, podłogi w całym domu: salon (300) + jadalnia (150) + korytarz (80) = 530 ft² drewna. Sypialnia główna (240) + sypialnia 2 (140) = 380 ft² wykładziny. Łazienka główna (80) + łazienka gościnna (30) = 110 ft² płytek. Zamów każdą grupę materiałową osobno, z własnym zapasem.

Zsumowanie powierzchni domu to nie geometria, tylko prowadzenie zapisu. Każdy pokój to jeden albo dwa proste prostokąty; błędy biorą się z pominięcia pokoju, policzenia korytarza dwa razy albo zmierzenia tej samej szafy z dwóch przeciwnych drzwi. Obejdź rzut w jednym kierunku i odhaczaj każdy pokój przy wejściu.

Tabela poniżej sumuje typowy parterowy dom z 3 sypialniami. Każdy wiersz to długość × szerokość w stopach. Korytarz i przedsionek mają własne wiersze, bo najłatwiej je pominąć — do żadnego z nich nie wchodzi się przez drzwi i nie ma w nich mebli, które przypomniałyby o ich istnieniu.

Policzona suma: 320 + 168 + 224 + 132 + 120 + 80 + 40 + 80 = 1164 ft². To zmierzona powierzchnia podłogi w świetle ścian; to liczba, której potrzebujesz do zamówienia podłóg, i nie jest to liczba, którą poda ogłoszenie nieruchomości. Ogłoszenie korzysta z powierzchni mierzonej po zewnętrznym obrysie, czyli dolicza grubość ścian i bywa o 6–10% wyższe dla tego samego domu.

Dwie zasady utrzymują sumy wielopokojowe w ryzach. Do zamawiania materiału mierz do wewnętrznych lic ścian, konsekwentnie, w każdym pokoju. I zdecyduj raz, czy szafy wnękowe i korytarze wchodzą do sumy, a potem trzymaj się tego w całym domu, a nie pokój po pokoju — mieszanie założeń jest powodem, dla którego dwie osoby mierzące ten sam dom dostają dwie różne odpowiedzi.

Przy budynkach wielokondygnacyjnych policz każdą kondygnację osobno i dodaj je do siebie. Dom piętrowy o obrysie 1000 ft² na obu kondygnacjach = łącznie 2000 ft² powierzchni mieszkalnej nad poziomem terenu.

W wielu domach kondygnacje mają różną powierzchnię — dół większy, góra mniejsza, albo odwrotnie. Mierz każdą kondygnację niezależnie.

Otwór klatki schodowej: licz go na dolnej kondygnacji (ten otwór należy do sufitu dołu, a nie do podłogi góry).

Antresole i półpiętra: licz rzeczywistą powierzchnię podłogi, a nie pełną kondygnację.

Piwnica: wliczaj, jeśli jest ogrzewana i wykończona (według części definicji); przy sprawach nieruchomościowych zawsze podawaj ją osobno.

Kiedy pokoje są już zsumowane, pojawia się decyzja zmieniająca zamówienie: doliczasz zapas do sumy zbiorczej czy do każdego pokoju przed dodaniem. Te dwa sposoby nie dają tej samej odpowiedzi, a który jest właściwy, zależy od tego, jak tnie się materiał.

Jeśli materiał biegnie w sposób ciągły i odpad przechodzi z pokoju do pokoju, licz zapas od sumy — deski podłogowe przechodzące przez próg, farba z jednej partii, każdy materiał z rolki, który monter może przycinać naprzemiennie. Odcinek deski z sypialni zaczyna następny rząd na korytarzu, więc odpad jest wspólny i jeden zapas na sumie jest uczciwy.

Jeśli każdy pokój tnie się osobno, licz zapas pokój po pokoju: płytki zaczynają od własnej osi, wykładzina odwija własne bryty z rolki, i wszystko, co trzeba dopasować wzorem w obrębie pokoju. Tutaj odpad zostaje uwięziony w tym pokoju, a jeden zapas na sumie zaniży zamówienie.

Przykład policzony do końca, trzy pokoje po 300, 180 i 120 ft² — razem 600 ft². Jeden 10-procentowy zapas na sumie daje 660 ft². Dziesięć procent na każdy pokój, a potem zsumowanie, daje 330 + 198 + 132 = 660 ft², bo pojedynczy procent rozkłada się równomiernie. Różnica pojawia się przy zaokrąglaniu do jednostki zakupu. Przy opakowaniach po 20 ft² jedno zamówienie na 660 ft² to 33 opakowania, a trzy zamówienia zaokrąglane osobno to 17 + 10 + 7 = 34. To jedno dodatkowe opakowanie jest ceną cięcia pokój po pokoju i jest kosztem rzeczywistym, a nie efektem ubocznym księgowania.

Zasada nie tkwi więc w procencie, tylko w zaokrąglaniu. Jeśli materiał biegnie w sposób ciągły, najpierw dodaj, a potem zaokrąglij raz. Jeśli nie — zaokrąglaj pokój po pokoju.

Wszystkie sumy na tej stronie podane są w stopach kwadratowych. W Polsce łączną powierzchnię domu podaje się w metrach kwadratowych, i w ogłoszeniu, i w wycenie remontu. Przelicznik jest dokładny: 1 ft² = 0,09290304 m².

Przeliczenie zestawienia powyżej: suma 1164 ft² to 108,14 m². Poszczególne pokoje: salon 29,73 m², kuchnia 15,61 m², sypialnia główna 20,81 m², sypialnia 2 12,26 m², sypialnia 3 11,15 m², łazienka główna 7,43 m², łazienka gościnna 3,72 m² i korytarz 7,43 m².

Jedna uwaga, i jest to ta sama uwaga, co przy stopach kwadratowych: 108,14 m² to zmierzona powierzchnia podłogi w świetle ścian. Polskie ogłoszenia podają powierzchnię użytkową liczoną według PN-ISO 9836 albo starszej PN-B-02365, a te dwie normy inaczej traktują ściany działowe, wnęki i pomieszczenia pod skosami. Zapisz, która liczba wchodzi do którego rachunku, i zapytaj w ogłoszeniu, którą normę zastosowano.

Zasada zaokrąglania też się nie zmienia. Jeśli przeliczysz każdy pokój na metry kwadratowe i zaokrąglisz, błędy się kumulują; weź sumę w stopach kwadratowych i przelicz raz. 1164 ft² przelicza się wprost na 108,14 m²; jeśli zaokrąglisz każdy pokój do dwóch miejsc i dodasz, dostaniesz liczbę bliską 108,14, ale nie dokładnie ją.