Słownik pojęć pomiarowych i powierzchniowych

A — D

• ·ANSI Z765 — amerykańska norma pomiaru domów jednorodzinnych, wydana przez American National Standards Institute. Określa, jak rzeczoznawcy i pośrednicy liczą powierzchnię wykończoną: mierzy się do zewnętrznego lica ścian zewnętrznych, liczy tylko część wykończoną, ogrzewaną i nad poziomem terenu, a otwarte przestrzenie się wyklucza.
• ·Akr — jednostka powierzchni gruntu równa 43 560 stopom kwadratowym, 4 840 jardom kwadratowym, około 4 046,86 metra kwadratowego, czyli 40,47 ara. Używana głównie do działek, gospodarstw i gruntów komercyjnych. Boisko do futbolu amerykańskiego bez stref końcowych ma około 1,1 akra. To nie jest morga — zobacz osobne hasło.
• ·Ar — jednostka powierzchni gruntu równa 100 metrom kwadratowym. To w niej mówi się w Polsce o działkach: „działka 10-arowa” to 1 000 m², czyli 0,247 akra. Sto arów to hektar.
• ·Bok — bok trójkąta wybrany jako odniesienie, od którego mierzy się wysokość; nazywany też podstawą. Podstawą może być dowolny bok, ale wysokość zawsze mierzy się prostopadle do wybranego boku. Pole trójkąta = (podstawa × wysokość) ÷ 2.
• ·BOMA — skrót od nazwy Building Owners and Managers Association. Organizacja wydaje normy BOMA do pomiaru powierzchni biurowych i komercyjnych, inne niż mieszkaniowa ANSI Z765. Definiuje powierzchnię użytkową najemcy, powierzchnię wynajmowaną i współczynnik doliczenia powierzchni wspólnych w umowach najmu.
• ·Cal kwadratowy (in²) — mała jednostka powierzchni, kwadrat o boku jednego cala. Stopa kwadratowa ma 144 cale kwadratowe. Stosowana przy bardzo małych powierzchniach, jak wzory płytek albo okucia szafek.
• ·Czworokąt — każda figura o czterech bokach. Obejmuje kwadrat, prostokąt, równoległobok, romb, trapez i nieregularne czworoboki. Każdy podtyp ma własny wzór na pole.
• ·Długość — większy z dwóch głównych wymiarów prostokąta; szerokość jest mniejszym. Jeśli tym prostokątem jest ściana, długość oznacza zwykle wymiar poziomy. Długość i szerokość zawsze mierz prostopadle do siebie.
• ·Dokumentacja techniczna — szczegółowe rysunki w skali pokazujące układ, wymiary i detale wykonawcze budynku albo przestrzeni. Tabelka rysunku niesie dziś zwykle zestawienie powierzchni, wykazujące osobno część wykończoną, nieurządzoną i sumę.
• ·Dylatacja — celowa szczelina zostawiona wokół obwodu podłogi, żeby materiał mógł pracować z wilgotnością. Nie jest odjęciem od powierzchni: chowa się pod listwą przypodłogową, a podłogę i tak zamawia się od ściany do ściany.

E — K

• ·GBA — Gross Building Area, powierzchnia budynku brutto. Łączna powierzchnia kondygnacji mierzona do zewnętrznego lica ścian, obejmująca każdą przestrzeń pod dachem. Wlicza część wykończoną i nieurządzoną, piwnice i pomieszczenia techniczne. Używana w wycenie komercyjnej i w podatkach.
• ·GLA — Gross Living Area, powierzchnia mieszkalna brutto. W wycenie nieruchomości to część wykończona, ogrzewana i leżąca nad poziomem terenu. Wyklucza garaż, nieurządzoną piwnicę i otwarte przestrzenie. To jest liczba pojawiająca się w większości ogłoszeń.
• ·Hektar — metryczna jednostka powierzchni gruntu równa 10 000 metrów kwadratowych, około 2,47 akra albo 107 639 stóp kwadratowych. Używana na całym świecie w rolnictwie i przy dużych działkach. W Polsce hektar, ar i metr kwadratowy są urzędowymi jednostkami gruntu.
• ·Jard (yd) — jednostka długości równa 3 stopom albo 36 calom. Różni się od jarda kwadratowego (powierzchnia) i sześciennego (objętość).
• ·Jard kwadratowy (yd²) — jednostka powierzchni równa 9 stopom kwadratowym, czyli kwadratowi 3 ft × 3 ft. Wykładzinę sprzedawano kiedyś w jardach kwadratowych; w USA dziś liczy się ją zwykle w stopach. Pozostaje standardem dla części materiałów ogrodowych i betonu. W Polsce jednostki tej się nie używa.
• ·Jednostka sprzedaży — jednostka, w której materiał jest naprawdę sprzedawany — karton, rolka, paleta, paczka, arkusz albo litr — w odróżnieniu od zmierzonych stóp kwadratowych. Jednostka sprzedaży wymusza zaokrąglenie w górę; dlatego zamówienie nigdy nie równa się dokładnie policzonej powierzchni.
• ·Kaliber — rzeczywisty wymiar płytek z danej serii produkcyjnej, drukowany na kartonie obok odcienia. Płytki z dwóch różnych kalibrów nie ułożą się w jednej płaszczyźnie przy stałej szerokości fugi, dlatego całą robotę zamawia się z jednego kalibru.
• ·Kondygnacja podziemna — kondygnacja budynku, której część podłogi leży poniżej otaczającego terenu. Według ANSI Z765 wykazuje się ją osobno od powierzchni nadziemnej; wykończona piwnica nie dolicza się więc do liczby głównej, tylko jest opisywana jako wykończona powierzchnia poniżej poziomu terenu.
• ·Koło — figura złożona ze wszystkich punktów w równej odległości od środka. Pole = π × promień². Jeśli mierzysz od krawędzi do krawędzi, mierzysz średnicę i musisz podzielić ją na pół.
• ·Kosztorys — wykaz pozycji materiałowych potrzebnych do roboty, zbudowany ze zmierzonych powierzchni: ilości, wydajności, zapasu i jednostek sprzedaży. Kosztorys jest powodem, dla którego dwie wyceny tego samego pomieszczenia się różnią — mogą wyceniać różne ilości, a nie różne stawki. Pytaj, z jakich powierzchni i z jakiego procentu zapasu zbudowano wycenę.
• ·Kwadrat — czworokąt o czterech równych bokach i czterech kątach prostych. Jest szczególnym przypadkiem prostokąta. Pole = bok × bok, czyli bok².

L — P

• ·Metr bieżący (mb) — jednostka długości polskiego budownictwa. Wszystko, co sprzedaje się na długość — listwa przypodłogowa, sztukateria, krawędź blatu, profile — wycenia się w metrach bieżących. Odpowiada stopie bieżącej: 1 metr bieżący to 3,281 stopy bieżącej.
• ·Metr kwadratowy (m²) — standardowa jednostka powierzchni w układzie metrycznym i jednostka używana w Polsce. 1 m² = 10,7639 stopy kwadratowej. Żeby zamienić stopy kwadratowe na metry, pomnóż przez dokładny współczynnik 0,09290304.
• ·Moduł — powtarzalny wymiar, w którym materiał jest naprawdę układany: płytka plus jej fuga albo panel plus jego szczelina. Płytka sprzedawana jako 12-calowa mierzy zwykle 11⅞, a brakująca ósma część jest właśnie fugą; moduł ma więc 12 cali, choć sama płytka nie.
• ·Morga — historyczna i regionalna polska jednostka gruntu. Morga nowopolska liczyła 5 599 m², a morga chełmińska i magdeburska miały inne wielkości, więc nie ma jednej liczby morgi. Nie jest tym samym co akr i nie należy jej przeliczać bez ustalenia, o którą chodzi; w obrocie liczą się metry kwadratowe, ary i hektary.
• ·Nakładka wykończeniowa (listwa, profil) — element kończący widoczną krawędź płytek albo okładziny. Liczy się go po długości tej krawędzi i dzieli przez szerokość elementu, nigdy w stopach kwadratowych. Gres rektyfikowany zwykle nie ma pasujących listew ceramicznych i używa się do niego profili metalowych albo PVC.
• ·Objętość — miara trójwymiarowa: długość × szerokość × wysokość; wyrażana w jednostkach sześciennych (m³, ft³). Różni się od powierzchni. Używana przy doborze klimatyzacji, zamawianiu kory i wylewaniu betonu — nie w zwykłych rachunkach powierzchni.
• ·Obwód — łączna długość wzdłuż zewnętrznej krawędzi figury; liczona w stopach bieżących, nie kwadratowych. Służy do listwy przypodłogowej, ogrodzenia albo profili. Prostokąt 10 ft × 12 ft ma obwód 44 stopy bieżące i pole 120 stóp kwadratowych.
• ·Odcień (partia) — seria produkcyjna, w której zabarwiono daną partię materiału. Dwa kartony tego samego produktu z różnych partii potrafią wyraźnie różnić się kolorem; dlatego całą robotę zamawia się za jednym razem i zostawia zapasowe opakowanie z tej samej partii.
• ·Otwarta przestrzeń (antresola) — otwór w podłodze wyższej kondygnacji, przez który widać kondygnację niższą; zwykle hol albo salon na dwie kondygnacje. Według ANSI Z765 taka przestrzeń NIE liczy się do powierzchni górnej kondygnacji — należy wyłącznie do dolnej.
• ·Otwór w świetle — niezablokowana powierzchnia okna otwartego do końca, mierzona przez samo przejście, a nie po ościeżnicy. Wymóg ewakuacyjny formułuje się jako powierzchnia otworu w świetle wraz z jego wysokością i szerokością, a okno potrafi spełnić oba minima wymiarowe i nie spełnić wymogu powierzchni.
• ·Pas startowy — pierwszy rząd materiału układany przy okapie, pod rzędami widocznymi, żeby zamknąć dolną krawędź. Zamawia się go osobno od rachunku powierzchni i bardzo łatwo o nim zapomnieć w kosztorysie, który tylko odejmuje od powierzchni.
• ·Pi (π) — stała matematyczna równa w przybliżeniu 3,14159265. Występuje w każdym wzorze dotyczącym koła i jego wycinków. Większość kalkulatorów używa 3,14159 albo 3,1416; to w zupełności wystarcza do każdej roboty budowlanej.
• ·Pierścień — obszar między dwoma współśrodkowymi okręgami. Używany do powierzchni w kształcie obwódki, na przykład kolistego obejścia wokół basenu. Wzór: π × (R² − r²), gdzie R to promień zewnętrzny, a r wewnętrzny.
• ·Podbudowa — warstwa zagęszczonego kruszywa pod płytą albo nawierzchnią. Zamawia się ją na objętość, tak jak beton nad nią; przy tej samej powierzchni i tej samej grubości wychodzi ta sama liczba metrów sześciennych.
• ·Podłoże — powierzchnia, na którą kładzie się materiał: wylewka, poszycie ściany, deskowanie dachu albo zagęszczony grunt. Jego stan zmienia ilości i cenę częściej niż sama powierzchnia i jest najczęstszym źródłem robót dodatkowych po rozpoczęciu.
• ·Powierzchnia — dwuwymiarowa miara tego, ile powierzchni zajmuje figura; wyrażana w jednostkach kwadratowych (ft², m²). Stopa kwadratowa jest tylko jednym ze sposobów jej wyrażenia. Różni się od obwodu (jeden wymiar) i od objętości (trzy wymiary).
• ·Powierzchnia całkowita — w polskich ogłoszeniach powierzchnia obejmująca ściany i pomieszczenia pomocnicze, większa od powierzchni użytkowej. Ta sama nieruchomość przy tej samej cenie łącznej daje więc dwie różne stawki za metr kwadratowy, zależnie od tego, przez którą liczbę dzielisz.
• ·Powierzchnia mierzona po obrysie zewnętrznym — łączna powierzchnia budynku mierzona do zewnętrznego lica ścian zewnętrznych. Jest większa od powierzchni w świetle o grubość ścian z każdej strony, zwykle o 4–8%. Tak mierzy ANSI Z765 w wycenie mieszkaniowej i w większości ogłoszeń.
• ·Powierzchnia mieszkalna — pojęcie z obrotu nieruchomościami oznaczające wykończoną, ogrzewaną przestrzeń nad poziomem terenu wewnątrz domu. Na większości rynków jest tożsama z GLA. Wyklucza garaż, otwarte ganki, poddasze bez wymaganej wysokości i wszystko nieurządzone.
• ·Powierzchnia ogrzewana — powierzchnia podłogi obsługiwana przez stałą instalację grzewczą albo chłodzącą. Większość definicji powierzchni mieszkalnej wymaga, żeby przestrzeń była ogrzewana. Ogrody zimowe i werandy zwykle odpadają.
• ·Powierzchnia użytkowa — liczba z polskiego ogłoszenia, liczona według PN-ISO 9836 albo starszej PN-B-02365. Obie normy inaczej traktują ścianki działowe, wnęki i pomieszczenia pod skosami, więc dla tego samego mieszkania dają różne wyniki, a żadna z nich nie jest tym samym co powierzchnia mieszkalna według ANSI. Kalkulatory w tym serwisie idą za ANSI; porównując liczbę z ogłoszenia, zapytaj najpierw, którą normą się posłużono.
• ·Powierzchnia w świetle — powierzchnia podłogi mierzona między wewnętrznymi licami ścian. Jest mniejsza od powierzchni po obrysie zewnętrznym dokładnie o grubość ścian zewnętrznych. Używa się jej do liczenia materiału podłogowego, farby i innych materiałów; zwykle nie do ogłoszeń.
• ·Powierzchnia wynajmowana — w nieruchomościach komercyjnych łączna powierzchnia, za którą płaci najemca według normy BOMA. Obejmuje jego powierzchnię użytkową plus przypadający udział w częściach wspólnych — holu, korytarzach, sanitariatach. Jest zawsze większa niż to, co faktycznie się użytkuje.
• ·Powierzchnia zabudowy — obrys budynku na poziomie terenu, mierzony do zewnętrznego lica ścian najbardziej wysuniętych. To grunt, który budynek przykrywa, i nie obejmuje kondygnacji wyższych. Dom dwukondygnacyjny o powierzchni zabudowy 1 200 stóp kwadratowych ma zwykle 2 400 stóp kwadratowych powierzchni nadziemnej.
• ·Prostokąt — czworokąt o czterech kątach prostych i równych bokach przeciwległych. Większość pomieszczeń jest zbliżona do prostokąta. Pole = długość × szerokość.
• ·Promień — odległość od środka koła do dowolnego punktu na okręgu. Równa się połowie średnicy. To jej wymaga większość wzorów na pole koła (πr²). Żeby zmierzyć promień rzeczywistego okręgu, najpierw znajdź środek, a potem mierz na zewnątrz.
• ·Przelicznik jednostek — zamiana pomiaru z jednej jednostki na inną, na przykład ze stóp kwadratowych na metry kwadratowe. Przeliczaj zawsze na końcu rachunku, a nie w jego środku, żeby ograniczyć błędy zaokrągleń.
• ·Przeszkoda — wszystko, co wcina się w płaską powierzchnię i zmniejsza pole użyteczne. Typowe przeszkody: drzwi, okna, kominek, słupy, wyspa kuchenna, zabudowa stała. Przy malowaniu i tapetowaniu przeszkody odejmuj, ale przy zamawianiu podłogi zostaw je w powierzchni — obetniesz materiał dookoła, ale i tak za te cięcia zapłacisz.

R — Ż

• ·Regips — polska nazwa potoczna płyty gipsowo-kartonowej, wzięta od marki, dokładnie tak jak Sheetrock w USA czy Rigips w Niemczech. Płyta krajowa ma 1 200 × 2 400 mm, czyli 2,88 m² — o 3,1% mniej niż amerykański arkusz 4 × 8 ft, który ma 2,97 m².
• ·Równoległobok — czworokąt, w którym obie pary boków przeciwległych są równoległe. Prostokąt, kwadrat i romb są jego szczególnymi przypadkami. Pole = podstawa × wysokość, gdzie wysokość to odległość prostopadła między podstawami.
• ·Rząd (warstwa) — ciągły rząd materiału — gontu, okładziny, płytek albo bloczków — biegnący w poprzek powierzchni. Materiał zamawia się i układa rzędami; liczba rzędów razy długość rzędu to użyteczny sprawdzian liczby powierzchni.
• ·Rzut — rysunek przestrzeni widzianej pionowo z góry, ze ścianami i elementami rzutowanymi na jedną płaszczyznę. To standardowy widok do liczenia powierzchni. Różni się od elewacji (widok z boku) i od przekroju.
• ·Square (dachowy) — jednostka powierzchni dachu równa 100 stopom kwadratowym, czyli 9,29 m². Materiały pokryciowe — gont bitumiczny, membrany, warstwy przeciwzalodzeniowe — sprzedaje się zwykle w square. Dach 2 200 stóp kwadratowych wymaga 22 square materiału. Polski odpowiednik nie istnieje, więc angielskie słowo zostaje bez tłumaczenia.
• ·Stan deweloperski — polski standard wykończenia obejmujący tynki, wylewki, instalacje i stolarkę zewnętrzną, ale bez podłóg, drzwi wewnętrznych i biało wykończonych ścian. Stan surowy otwarty to konstrukcja bez stolarki, surowy zamknięty dokłada okna i drzwi zewnętrzne, a wykończenie pod klucz obejmuje wszystko, co widać. Bez nazwania standardu dwie wyceny za metr kwadratowy nie są porównywalne.
• ·Stopa bieżąca — jednostka długości jednowymiarowej, równa 12 calom. Używana do wszystkiego, co sprzedaje się na długość, a nie na powierzchnię: listwy przypodłogowej, ogrodzenia, krawędzi blatu i poręczy. Polskim odpowiednikiem jest metr bieżący. Różni się od stopy kwadratowej (powierzchnia) i sześciennej (objętość).
• ·Stopa kwadratowa (ft²) — najpowszechniejsza jednostka powierzchni w amerykańskim budownictwie i obrocie nieruchomościami. Równa się polu kwadratu o boku jednej stopy. Ma 144 cale kwadratowe; jard kwadratowy ma 9 stóp kwadratowych; akr ma 43 560 stóp kwadratowych.
• ·Styk czołowy — miejsce, w którym dwie płyty g-k spotykają się ciętymi końcami. W odróżnieniu od fabrycznej krawędzi długiej cięty koniec nie jest spłaszczony, więc masa szpachlowa nie ma zagłębienia, w którym mogłaby zniknąć, i trzeba ją rozciągnąć szeroko, żeby ukryć wypukłość. Układ poziomy przenosi krawędzie spłaszczone na długą spoinę i zostawia tylko krótkie styki czołowe.
• ·Średnica — odcinek przechodzący przez środek koła i stykający się z okręgiem po obu stronach. Jest dwa razy dłuższy od promienia. Na rzeczywistym okręgu, takim jak basen albo zbiornik, łatwiej ją zmierzyć niż promień, bo taśmę można przeciągnąć przez najszersze miejsce.
• ·Szerokość — mniejszy z dwóch głównych wymiarów prostokąta; długość jest większym. Jeśli tym prostokątem jest ściana, szerokość oznacza zwykle wymiar pionowy. Mierzy się ją zawsze prostopadle do długości.
• ·Trapez — czworokąt z jedną parą boków równoległych, zwanych podstawami, i dwoma bokami nierównoległymi. Pole = ((podstawa₁ + podstawa₂) ÷ 2) × wysokość. Używany do pomieszczeń zwężających się, działek pod kątem i wnęk architektonicznych.
• ·Trójkąt — figura o trzech bokach. Jeśli znasz podstawę i wysokość prostopadłą, pole = (podstawa × wysokość) ÷ 2; jeśli znasz trzy boki, użyj wzoru Herona. To najczęstsza figura na szczytach, poddaszach i trójkątnych rabatach.
• ·Twierdzenie Pitagorasa — a² + b² = c². Służy do znalezienia przekątnej prostokąta albo do policzenia wymiarów trójkąta, gdy znasz tylko dwa boki. Przydaje się, gdy jednej ściany w pomieszczeniu nie da się zmierzyć i trzeba ją wyliczyć z przekątnej.
• ·Wierzchołek — punkt narożny wielokąta. Trójkąt ma 3 wierzchołki, prostokąt 4, kształt L sześć. Policzenie wierzchołków to szybki sprawdzian, czy zmierzyłeś wszystkie ściany w pomieszczeniu nieregularnym.
• ·Wskaźnik intensywności zabudowy — stosunek łącznej powierzchni wszystkich kondygnacji dopuszczonej na działce do powierzchni tej działki. Działka 1 000 m² przy wskaźniku 1,5 pozwala na 1 500 m² powierzchni kondygnacji. Nie mówi, jak duży jest budynek, tylko ile najwyżej wolno zbudować.
• ·Wskaźnik powierzchni zabudowy — stosunek powierzchni zabudowy budynku do powierzchni działki. Działka 500 m² przy wskaźniku 30% pozwala przykryć najwyżej 150 m² gruntu. Nie mówi, ile metrów kwadratowych kondygnacji wolno zbudować, tylko jaką część działki wolno zabudować.
• ·Współczynnik nachylenia — mnożnik zamieniający rzut dachu na rzeczywistą powierzchnię pochyłą: √(1 + (wznios ÷ 12)²). Dach 6/12 (26,6°) mnoży się przez 1,118, a dach 12/12 (45°) przez 1,414; ten sam rzut niesie więc o 11,8% albo 41,4% więcej powierzchni dachu.
• ·Wycinek koła — część koła w kształcie kawałka tortu, ograniczona dwoma promieniami i łukiem. Pole = (θ ÷ 360) × π × r², gdzie θ to kąt środkowy w stopniach. Używany do łukowych tarasów, rabat i wygiętych fragmentów budynku.
• ·Wydajność — powierzchnia, którą pokrywa dana ilość materiału. Przykłady: 1 galon farby pokrywa 350–400 stóp kwadratowych na warstwę, czyli 8,59–9,82 m² z litra; paczka gontu bitumicznego pokrywa około 33 stóp kwadratowych. Producenci podają wydajność i to ona zamienia powierzchnię w ilość materiału.
• ·Wysokość — wymiar pionowy albo prostopadły figury. W trójkącie wysokość mierzy się prostopadle od podstawy do przeciwległego wierzchołka — nie wzdłuż boku. W rachunku powierzchni ścian wysokość to odległość od podłogi do sufitu.
• ·Wzór — reguła matematyczna dająca pole z jednego albo kilku wymiarów. Każda figura ma własny: prostokąt (D × S), koło (πr²), trójkąt ((P × W) ÷ 2), trapez (((P₁ + P₂) ÷ 2) × W).
• ·Wzór Herona — sposób policzenia pola trójkąta, gdy znasz trzy boki, a nie wysokość. Wzór: pole = √(s × (s−a) × (s−b) × (s−c)); gdzie s = (a + b + c) ÷ 2 jest połową obwodu.
• ·Zapas — procent doliczany do policzonej powierzchni na docinki, uszkodzenia, pomyłki i późniejsze naprawy. Typowe wartości: 5% przy farbie, 10% przy płytkach i panelach, 15% przy płytkach po skosie i przy wykładzinie, 20% i więcej przy kamieniu naturalnym albo podłodze wymagającej dopasowania wzoru.

Skróty i zapisy

• ·ft² — stopa kwadratowa; zapisywana też jako sq ft, sq. ft. albo (bez indeksu górnego) ft2. Wszystkie cztery znaczą dokładnie to samo. Dwójka w indeksie mówi, że jednostka jest podniesiona do kwadratu — że to powierzchnia dwuwymiarowa — a nie że mnożymy przez 2.
• ·sq ft — to samo co ft². Najpowszechniejszy zapis w amerykańskim budownictwie, obrocie nieruchomościami i remontach.
• ·ft2 — to samo co ft². Częsty tam, gdzie jest tylko czysty tekst bez indeksu górnego: zapytania wyszukiwarki, nazwy plików, surowa poczta. Dwójka NIE jest tu czynnikiem, tylko zastępuje indeks.
• ·m² — metr kwadratowy; zapisywany też jako m2. To standardowa jednostka powierzchni w układzie SI i jednostka używana w Polsce.
• ·yd² — jard kwadratowy; zapisywany też jako sq yd albo yd2. 1 yd² = 9 ft². Używany przy wykładzinie i części robót ogrodowych.
• ·in² — cal kwadratowy; zapisywany też jako sq in. 144 in² = 1 ft².
• ·ac — akr. 1 ac = 43 560 ft². Używany w obrocie nieruchomościami i w pomiarach gruntów.
• ·ha — hektar. 1 ha = 10 000 m² = 2,47 akra. Jednostka SI dla dużych działek.
• ·a — ar. 1 a = 100 m². Jednostka, w której w Polsce opisuje się działki budowlane.
• ·mb — metr bieżący. Polska jednostka długości dla pozycji sprzedawanych na długość, takich jak listwa przypodłogowa, profile i krawędź blatu.
• ·GSF — powierzchnia brutto w nieruchomościach komercyjnych: cała powierzchnia pod dachem, razem ze ścianami, słupami i przestrzenią techniczną.
• ·RSF — powierzchnia wynajmowana w nieruchomościach komercyjnych: powierzchnia, od której nalicza się czynsz. Jest zwykle większa niż użytkowa, bo zawiera udział w częściach wspólnych.
• ·USF — powierzchnia użytkowa lokalu komercyjnego: ta, z której najemca faktycznie korzysta, bez wspólnych korytarzy i elementów konstrukcyjnych.

Normy pomiarowe przywoływane w tym serwisie

Oto, co ten serwis ma na myśli, przywołując normę pomiarową. To opublikowane dokumenty, z których wykonawcy, rzeczoznawcy i architekci korzystają na co dzień.