Oppervlakte van een stacaravan berekenen

Prefabwoningen komen in een smalle band aan breedtes voor, omdat ze over de openbare weg vervoerd moeten worden. Enkele units zijn doorgaans 14 tot 18 voet breed, en units uit meerdere delen halen hun breedte door twee of drie van die delen ter plaatse te koppelen.

De variatie zit in de lengte. Enkele units lopen doorgaans van 44 tot 80 voet, en daarom zijn 14x70 en 16x76 zulke vertrouwde getallen. Een 14x70 komt uit op 980 vierkante voet (91 m²) en een 16x76 op 1.216 (113 m²).

Dubbele units worden op hun afgewerkte breedte genoemd. Een 20x70 is 1.400 vierkante voet, een 24x75 is 1.800 en een 28x60 is 1.680 — dezelfde orde van grootte als een bescheiden traditioneel gebouwd huis.

Uitgewerkt voorbeeld — vloerkosten voor een enkele unit van 16x76. De nominale oppervlakte is 1.216 vierkante voet. Trek er niets af voor de dissel als je binnen rechtstreeks meet. Bij 10 procent snijverlies is dat 1.338 vierkante voet vloer, en bij 24 vierkante voet per doos zijn dat 56 dozen.

Eén maat is het waard om te kennen: enkele units zijn smal genoeg dat de meeste kamers minder dan 14 voet breed zijn, waardoor een tapijtrol van 12 ft of een standaard plaatmateriaal een kamer zonder naad overspant. Dat is een echt voordeel ten opzichte van een traditioneel huis van dezelfde oppervlakte.

De modelnaam beschrijft net zo goed het transport als de vloer, en die twee hoeven niet overeen te komen. Dit is het nuttigste inzicht voordat je een prefabwoning en een traditioneel gebouwd huis naast elkaar legt op prijs per vierkante voet.

De opgegeven lengte telt vaak de trekdissel mee, en die steekt een paar voet voorbij de woonruimte uit. Een 14x70 met een dissel van 4 voet heeft een unit van 14 bij 66 voet — 924 vierkante voet vloer tegen 980 nominaal. Dat gat is groter dan een gemiddelde badkamer.

Met breedtes gaat het net zo. Een woning die 16 voet breed heet, is aan de buitenkant op het breedste punt gemeten, en binnen is hij aan elke kant de wanddikte smaller.

Het HUD-typeplaatje geeft de doorslag. Elke woning die sinds 15 juni 1976 volgens de HUD-code is gebouwd heeft er een, met de werkelijke maten plus het serienummer en de wind- en warmtezone waarvoor de woning is gebouwd. Taxateurs en verzekeraars werken daarmee, dus dat is het document dat boven een advertentie gaat.

Ontbreekt het plaatje of is het onleesbaar, meet dan zelf de buitenkant van de woonunit, en stop bij de wand en niet bij het uiteinde van de dissel. Noteer er expliciet bij dat je hebt gemeten en het getal niet van de modelnaam hebt overgenomen.

Verschillende partijen willen een andere versie van dit getal, en de verkeerde aanleveren geeft echte problemen.

Taxaties en aanslagen gebruiken de afgewerkte, verwarmde woonoppervlakte, dezelfde norm als bij traditioneel gebouwde huizen. Dissels, trekbalken, open veranda's en niet-omsloten carports blijven erbuiten.

Verzekeringsoffertes gaan doorgaans uit van de getallen op het HUD-typeplaatje, en daarom kan een verzekeraar op een ander getal offreren dan op je aanslag staat. Geen van beide hoeft fout te zijn; ze meten iets anders.

Bij materiaalcalculatie gebruik je het vlak dat je werkelijk bedekt. Vloeren gaan op de binnenvloer per kamer. Rokken langs de onderkant meet je in strekkende voet rond de omtrek, niet in vierkante voet. Dakbedekking volgt het dakvlak, en dat ligt bij een flauw hellend prefabdak dicht bij het grondvlak maar is er niet aan gelijk.

Staangeld op een park wordt vaak per maand genoemd in plaats van per vierkante voet, maar noemt een park wel een prijs per vierkante voet, vraag dan op welke oppervlakte dat tarief slaat: de woning, de kavel of de plaat.

Een dubbele unit wordt niet als één geheel gebouwd. Hij komt aan als twee delen, elk apart getrokken, en die worden ter plaatse gekoppeld langs wat in het vak de koppelnaad heet. Die naad is een tweede reden dat de afgewerkte oppervlakte onder het opgegeven getal ligt, en hij staat los van de dissel.

Elk deel wordt vervoerd met zijn eigen complete buitenwanden, inclusief de twee die uiteindelijk in het midden tegenover elkaar komen te staan. Zodra de helften zijn geplaatst en gekoppeld, wordt dat wandenpaar een binnenconstructie over de volle lengte van de woning — breedte die een enkele unit van dezelfde totale maat niet zou verliezen.

Uitgewerkt voorbeeld op een dubbele van 28 × 60, nominaal 1.680 ft². Twee koppelwanden van ruwweg 4 inch elk is 8 inch breedte over 60 voet, oftewel ongeveer 40 ft² — rond 2,4% van het nominale getal, boven op wat de dissel al had gekost.

In de praktijk krijg je er veel van terug. Waar de plattegrond open is, worden de koppelwanden na plaatsing verwijderd en vervangen door een balk die de belasting over de naad draagt, zodat de vloer doorloopt. Waar een wand ontworpen is om te blijven staan — rond slaapkamers en badkamers — blijft hij staan en blijft hij ruimte kosten.

Het gaat niet om het precieze getal, want dat verschilt per fabrikant en plattegrond. Het gaat erom dat de nominale breedte een transportmaat is, gemeten over de buitenkant van twee losse units, en dat het getal waarop je vloer kunt leggen kleiner is. Het HUD-typeplaatje binnen in de woning draagt de werkelijke maten, en dat is het enige getal waarop je hoort te bestellen.